پارت هفتاد و سوم :
با چشمانی پر از اشک رو از صفحه گوشی گرفت و متاثر، دستانش را به صورت چسباند. متنی که خواند، به یکباره تپش قلب و لرزی بر تنش نشاند و او را بی‌حال بر صندلی چسباند. کلمات را مانند عسلی شیرین زیر زبانش مزه- مزه می‌کرد و بعد لبانش از شوق مانند شکوفه‌ای کوچک می‌شکفت.
شادان و پرشور از روی صندلی بلند شد و نفس عمیقی کشید. نگین راست می‌گفت؛ حس سبکی و رهایی به محض خواندن بازخوردهای دیگران به سرا
لطفا صبر کنید...
Zahra
1آخ قیافه آریا وقتی داستانو بخونه دیدنیه🤗🤗